आपल्या रोजच्या आहारातील सामान्य घटक एकाच प्रकारच्या अन्नातून येतात - ते म्हणजे शैवाल. जरी ते दिसायला आकर्षक नसले तरी, ते पौष्टिकतेने परिपूर्ण आहे आणि विशेषतः ताजेतवाने करणारे असून तेलकटपणा कमी करण्यास मदत करते. ते विशेषतः मांसासोबत खाण्यासाठी योग्य आहे. खरे तर, शैवाल या निम्न वनस्पती आहेत, ज्या भ्रूणविरहित, स्वयंपोषी असून बीजाणूंद्वारे पुनरुत्पादन करतात. निसर्गाची देणगी म्हणून, त्यांच्या पौष्टिक मूल्याला सातत्याने मान्यता मिळत आहे आणि ते हळूहळू रहिवाशांच्या जेवणाच्या टेबलावरील महत्त्वाच्या पदार्थांपैकी एक बनत आहे. हा लेख शैवालाच्या पौष्टिक मूल्याचा शोध घेईल.

१. उच्च प्रथिने, कमी कॅलरी

शैवालामध्ये प्रथिनांचे प्रमाण खूप जास्त असते, जसे की वाळलेल्या केल्पमध्ये ६% ते ८%, पालकमध्ये १४% ते २१% आणि समुद्री शेवाळामध्ये २४.५%;

शैवालमध्ये आहारातील तंतुमय पदार्थ (फायबर) देखील भरपूर प्रमाणात असतात, ज्यामध्ये स्थूल तंतुमय पदार्थांचे प्रमाण ३% ते ९% पर्यंत असते.

याव्यतिरिक्त, त्याचे औषधी मूल्य संशोधनातून सिद्ध झाले आहे. समुद्री शैवालाच्या नियमित सेवनाने उच्च रक्तदाब, पेप्टिक अल्सर आणि पचनमार्गातील ट्यूमर रोखण्यावर महत्त्वपूर्ण परिणाम होतो.

२. खनिजे आणि जीवनसत्त्वांचा खजिना, विशेषतः आयोडीनचे प्रमाण अधिक.

शैवालामध्ये मानवी शरीरासाठी आवश्यक असलेली पोटॅशियम, कॅल्शियम, सोडियम, मॅग्नेशियम, लोह, सिलिकॉन, मॅंगनीज इत्यादी विविध खनिजे असतात. त्यापैकी लोह, जस्त, सेलेनियम, आयोडीन आणि इतर खनिजे तुलनेने मुबलक प्रमाणात आढळतात आणि या खनिजांचा मानवी शारीरिक कार्यांशी जवळचा संबंध आहे. सर्व प्रकारच्या शैवालांमध्ये आयोडीन मुबलक प्रमाणात असते, त्यापैकी केल्प हे पृथ्वीवरील सर्वात जास्त आयोडीनयुक्त जैविक संसाधन आहे, ज्याच्या १०० ग्रॅम (सुक्या) केल्पमध्ये ३६ मिलिग्रॅमपर्यंत आयोडीन आढळते. सुक्या समुद्री शैवालामध्ये व्हिटॅमिन बी२, व्हिटॅमिन सी, व्हिटॅमिन ई, कॅरोटीनॉइड्स, नियासिन आणि फोलेट हे घटकही मुबलक प्रमाणात आढळतात.

३. जैवक्रियाशील पॉलिसॅकराइड्सने समृद्ध, थ्रोम्बोसिसची निर्मिती प्रभावीपणे रोखते.

शैवालाच्या पेशी चिकट पॉलिसॅकराइड्स, अल्डीहाइड पॉलिसॅकराइड्स आणि गंधकयुक्त पॉलिसॅकराइड्स यांनी बनलेल्या असतात, जे शैवालाच्या वेगवेगळ्या प्रकारांमध्ये भिन्न असतात. पेशींमध्ये भरपूर प्रमाणात पॉलिसॅकराइड्स देखील असतात, जसे की स्पिरुलिनामध्ये प्रामुख्याने ग्लुकॅन आणि पॉलिऱ्हॅम्नोज असतात. विशेषतः समुद्री शैवालामध्ये आढळणारे फ्युकोइडन मानवी लाल रक्तपेशींची गोठण्याची प्रक्रिया रोखू शकते, थ्रोम्बोसिसला प्रभावीपणे प्रतिबंध करते आणि रक्ताची चिकटपणा कमी करते, ज्याचा हृदयरोगींवर चांगला उपचारात्मक परिणाम होतो.