Doğal bir polisakkarit olan Chlorella'dan elde edilen polisakkarit (PFC), düşük toksisite, düşük yan etki ve geniş spektrumlu etkileri gibi avantajları nedeniyle son yıllarda bilim insanlarının büyük ilgisini çekmiştir. Kan lipidlerini düşürme, antitümör, antienflamatuar, Parkinson hastalığına karşı, yaşlanma karşıtı vb. işlevleri, in vitro ve in vivo deneylerde önceden doğrulanmıştır. Bununla birlikte, PFC'nin insan bağışıklık sistemini düzenleyici bir madde olarak kullanımıyla ilgili araştırmalarda hala bir boşluk bulunmaktadır.

Dendritik hücreler (DC'ler), insan vücudundaki en güçlü özelleşmiş antijen sunan hücrelerdir. İnsan vücudundaki DC sayısı son derece azdır ve yaygın olarak sitokin aracılı in vitro indüksiyon modeli, yani insan periferik kan mononükleer hücrelerinden türetilen DC'ler (moDC'ler) kullanılmaktadır. İn vitro indüklenen DC modeli ilk olarak 1992 yılında bildirilmiştir ve DC'ler için geleneksel kültür sistemidir. Genellikle 6-7 gün süreyle kültürleme gerektirir. Fare kemik iliği hücreleri, olgunlaşmamış DC'ler elde etmek için granülosit makrofaj koloni uyarıcı faktör (GM-CSF) ve interlökin (IL)-4 ile kültürlenebilir (PBS grubu). Olgunlaşma uyarıcıları olarak sitokinler eklenir ve olgun DC'ler elde etmek için 1-2 gün süreyle kültürlenir. Başka bir çalışmada, saflaştırılmış insan CD14+ hücrelerinin 5 gün boyunca interferon-β (IFN-β) veya IL-4 ile, ardından 2 gün boyunca tümör nekroz faktörü-α (TNF-α) ile kültüre edilerek, allojenik CD4+T hücreleri ve CD8+T hücrelerinin proliferasyonunu daha güçlü bir şekilde teşvik etme yeteneğine sahip, yüksek CD11c ve CD83 ekspresyonuna sahip DC'ler elde edildiği bildirilmiştir. Şitake mantarı, yarık lamelli mantar, Yunzhi mantarı ve Poria cocos gibi doğal kaynaklardan elde edilen çok sayıda polisakkarit, klinik uygulamada kullanılan mükemmel immünomodülatör aktiviteye sahiptir. Bunlar, vücudun bağışıklık fonksiyonunu etkili bir şekilde iyileştirebilir, bağışıklığı artırabilir ve anti-tümör tedavisi için yardımcı tedaviler olarak hizmet edebilir. Bununla birlikte, PFC'nin insan immün modülatörü olarak kullanımıyla ilgili az sayıda araştırma raporu bulunmaktadır. Bu nedenle, bu makale, PFC'nin doğal bir bağışıklık düzenleyici olarak potansiyelini değerlendirmek amacıyla, PFC'nin moDC'lerin olgunlaşmasını teşvik etmedeki rolü ve ilgili mekanizmaları üzerine ön araştırmalar yürütmektedir.

İnsan dokularındaki DC oranının son derece düşük olması ve fare DC'leri ile insan DC'leri arasındaki türler arası yüksek benzerlik nedeniyle, düşük DC üretiminin yol açtığı araştırma zorluklarını çözmek için, insan periferik kan mononükleer hücrelerinden türetilen DC'lerin in vitro indüksiyon modelleri incelenmiştir; bu modeller kısa sürede iyi immünojeniteye sahip DC'ler elde etmeyi mümkün kılmaktadır. Bu nedenle, bu çalışmada insan DC'lerinin in vitro indüksiyonu için geleneksel yöntem kullanılmıştır: rhGM CSF ve rhIL-4'ün in vitro olarak birlikte kültüre edilmesi, ortamın iki günde bir değiştirilmesi ve 5. günde olgunlaşmamış DC'lerin elde edilmesi; 6. günde ise, gruplandırmaya göre eşit hacimlerde PBS, PFC ve LPS eklenerek 24 saat boyunca kültüre edilmesi, insan periferik kan mononükleer hücrelerinden türetilen DC'lerin indüksiyonu için kullanılan kültür protokolü olarak kullanılmıştır.

Doğal ürünlerden elde edilen polisakkaritler, immünostimülan olarak düşük toksisite ve düşük maliyet avantajlarına sahiptir. Ön deneylerden sonra, araştırma grubumuz PFC'nin, in vitro olarak indüklenen insan periferik kan mononükleer hücrelerinden türetilen DC hücrelerinin yüzeyinde olgunluk belirteci CD83'ü önemli ölçüde artırdığını bulmuştur. Akış sitometrisi sonuçları, 24 saat boyunca 10 μg/mL konsantrasyonda PFC müdahalesinin, DC'lerin yüzeyinde olgunluk belirteci CD83'ün en yüksek ifadesine yol açtığını ve DC'lerin olgun bir duruma girdiğini göstermiştir. Bu nedenle, araştırma grubumuz in vitro indüksiyon ve müdahale planını belirlemiştir. CD83, DC'lerin yüzeyinde önemli bir olgunluk biyobelirteci iken, CD86, DC'lerin yüzeyinde önemli bir yardımcı uyarıcı molekül olarak görev yapar ve T hücrelerini aktive etmek için ikinci bir sinyal görevi görür. CD83 ve CD86 olmak üzere iki biyobelirtecin artan ekspresyonu, PFC'nin insan periferik kan mononükleer hücrelerinden türetilen DC'lerin olgunlaşmasını desteklediğini ve PFC'nin aynı anda DC'lerin yüzeyindeki sitokin salgılama düzeyini artırabileceğini göstermektedir. Bu nedenle, bu çalışmada DC'ler tarafından salgılanan IL-6, TNF-α ve IL-10 sitokinlerinin düzeyleri ELISA kullanılarak değerlendirilmiştir. IL-10, DC'lerin immün toleransı ile yakından ilişkilidir ve immün toleranslı DC'ler genellikle tümör tedavisinde kullanılır, bu da organ transplantasyonunda immün tolerans için potansiyel terapötik fikirler sunmaktadır; IL-6 ailesi, doğuştan ve adaptif bağışıklıkta, hematopoezde ve anti-inflamatuar etkilerde önemli bir rol oynamaktadır; IL-6 ve TGF-β'nın Th17 hücrelerinin farklılaşmasında birlikte rol aldığını gösteren çalışmalar mevcuttur; Vücut bir virüs tarafından istila edildiğinde, virüs aktivasyonuna yanıt olarak DC'ler tarafından üretilen TNF-α, DC olgunlaşmasını desteklemek için otokrin bir olgunlaşma faktörü olarak işlev görür. TNF-α'yı bloke etmek, DC'leri olgunlaşmamış bir aşamaya getirerek antijen sunma işlevlerini tam olarak yerine getirmelerini engeller. Bu çalışmadaki ELISA verileri, PFC grubunda IL-10 salgılama düzeyinin diğer iki gruba kıyasla önemli ölçüde arttığını göstermiştir; bu da PFC'nin DC'lerin immün toleransını artırdığını göstermektedir. Artan IL-6 ve TNF-α salgılama düzeyleri, PFC'nin DC'lerin T hücresi farklılaşmasını teşvik etme etkisine sahip olabileceğini düşündürmektedir.