Synteza astaksantyny w Chlamydomonas Reinhardtii

Firma PROTOGA ogłosiła niedawno, że z powodzeniem zsyntetyzowała naturalną astaksantynę w Chlamydomonas Reinhardtii za pośrednictwem platformy modyfikacji genetycznej mikroalg (Microalgae Genetic Modification Platform), a obecnie rozwija powiązane z tym badania własności intelektualnej i przetwarzania downstream. Donoszono, że jest to druga generacja komórek inżynieryjnych w procesie produkcji astaksantyny i będzie ona nadal rozwijana. Pierwsza generacja komórek inżynieryjnych weszła w fazę testów pilotażowych. Synteza astaksantyny w Chlamydomonas Reinhardtii do produkcji przemysłowej byłaby korzystniejsza pod względem kosztów, wydajności i jakości niż w przypadku Haematococcus Pluvialis.

Astaksantyna to naturalny i syntetyczny ksantofil i karotenoid niebędący prowitaminą A, o potencjalnym działaniu antyoksydacyjnym, przeciwzapalnym i przeciwnowotworowym. Jej aktywność antyoksydacyjna jest 6000 razy większa niż witaminy C i 550 razy większa niż witaminy E. Astaksantyna doskonale wpływa na regulację odporności, układ sercowo-naczyniowy, zdrowie oczu i mózgu, witalność skóry, działa przeciwstarzeniowo i ma inne zastosowania. Astaksantyna jest często stosowana w produktach prozdrowotnych, dietetycznych produktach odżywczych o działaniu prozdrowotnym oraz dodawana do kosmetyków o działaniu antyoksydacyjnym.

Według Grand View Research, globalny rynek astaksantyny ma osiągnąć wartość 2,55 miliarda dolarów do 2025 roku. Obecnie aktywność astaksantyny pozyskiwanej z syntezy chemicznej i Phaffia rhodozyma jest znacznie niższa niż naturalnej lewoastaksantyny pochodzącej z mikroalg ze względu na jej strukturalną aktywność optyczną. Cała naturalna lewoastaksantyna dostępna na rynku pochodzi z Haematococcus Pluvialis. Jednak ze względu na powolny wzrost, długi cykl hodowli i podatność na czynniki środowiskowe, możliwości produkcyjne Haematococcus Pluvialis są ograniczone.

Jako nowe źródło produktów naturalnych i komórka nośna biologii syntetycznej, mikroalgi charakteryzują się bardziej złożoną siecią metaboliczną i zaletami biosyntezy. Chlamydomonas Reinhardtii to wzorcowa komórka nośna, znana jako „zielone drożdże”. PROTOGA opanowała zaawansowaną technologię edycji genetycznej mikroalg oraz technologię ich fermentacji. Jednocześnie PROTOGA rozwija technologie fotoautotroficzne. Gdy technologia hodowli osiągnie dojrzałość i będzie mogła być stosowana na skalę przemysłową, zwiększy ona wydajność syntezy, przekształcając CO2 w produkty pochodzenia biologicznego.