Hücre dışı veziküller, hücreler tarafından salgılanan, çapı 30-200 nm arasında değişen, lipit çift katmanlı bir zarla çevrili, nükleik asitler, proteinler, lipitler ve metabolitler taşıyan endojen nano veziküllerdir. Hücre dışı veziküller, hücreler arası iletişimin ana aracıdır ve hücreler arasında madde alışverişine katılırlar. Hücre dışı veziküller, normal ve patolojik koşullar altında çeşitli hücreler tarafından salgılanabilir ve esas olarak hücre içinde çoklu veziküler lizozomal parçacıkların oluşumundan kaynaklanır. Hücre dışı zarın ve çoklu veziküler hücrelerin dış zarının kaynaşmasından sonra, hücre dışı matrise salınırlar. Düşük immünojenitesi, toksik olmayan yan etkileri, güçlü hedefleme yeteneği ve kan-beyin bariyerini geçebilme özelliği nedeniyle potansiyel bir ilaç taşıyıcısı olarak kabul edilir. 2013 yılında, hücre dışı veziküllerin incelenmesiyle ilgili üç bilim insanına Fizyoloji veya Tıp alanında Nobel Ödülü verildi. O zamandan beri, hem akademik hem de endüstriyel alanda hücre dışı veziküllerin araştırılması, uygulanması ve ticarileştirilmesinde bir dalga yaşanmıştır.

WeChat ekran görüntüsü _20240320104934.png

Bitki hücrelerinden salınan hücre dışı veziküller, benzersiz aktif bileşenler açısından zengindir, küçük hacimlidir ve dokulara nüfuz edebilir. Çoğu yutulabilir ve doğrudan bağırsaklara emilebilir. Örneğin, ginseng kabarcıkları kök hücrelerin sinir hücrelerine farklılaşması için faydalıdır, zencefil kabarcıkları ise bağırsak mikrobiyotasını düzenleyebilir ve koliti hafifletebilir. Mikroalgler, Dünya üzerindeki en eski tek hücreli bitkilerdir. Okyanuslarda, göllerde, nehirlerde, çöllerde, platolarda, buzullarda ve diğer yerlerde yaygın olarak dağılmış, benzersiz bölgesel özelliklere sahip yaklaşık 300.000 mikroalg türü vardır. 3 milyar yıllık Dünya evrimi boyunca, mikroalgler her zaman Dünya üzerinde tek hücre olarak gelişebilmişlerdir; bu da olağanüstü büyüme ve kendi kendini iyileştirme yetenekleriyle yakından ilgilidir.

Mikroalglerden elde edilen hücre dışı veziküller, yüksek güvenlik ve stabiliteye sahip yeni bir biyomedikal aktif maddedir. Mikroalgler, hücre dışı vezikül üretiminde basit ve kontrol edilebilir yetiştirme süreci, düşük maliyet, hızlı büyüme, yüksek vezikül verimi ve kolay mühendislik gibi avantajlara sahiptir. Önceki çalışmalarda, mikroalglerden elde edilen hücre dışı veziküllerin hücreler tarafından kolayca içselleştirildiği bulunmuştur. Hayvan modellerinde, bağırsak yoluyla doğrudan emildikleri ve belirli dokularda biriktikleri tespit edilmiştir. Sitoplazmaya girdikten sonra birkaç gün boyunca kalabilirler, bu da ilaçların uzun süreli ve kontrollü salınımı için faydalıdır.

Ayrıca, mikroalg ekstraselüler veziküller, birden fazla ilacı yükleme, moleküler stabiliteyi artırma, sürekli salınım, oral adaptasyon ve mevcut ilaç dağıtım engellerini aşma potansiyeline sahiptir. Bu nedenle, mikroalg ekstraselüler veziküllerin geliştirilmesi, klinik uygulamaya ve endüstrileşmeye yüksek oranda elverişlidir.