Extracellulaire blaasjes zijn endogene nanoblaasjes die door cellen worden afgescheiden. Ze hebben een diameter van 30-200 nm, zijn omhuld door een lipide dubbellaag en bevatten nucleïnezuren, eiwitten, lipiden en metabolieten. Extracellulaire blaasjes vormen het belangrijkste middel voor intercellulaire communicatie en spelen een rol in de uitwisseling van stoffen tussen cellen. Ze kunnen door verschillende cellen worden afgescheiden, zowel onder normale als pathologische omstandigheden, en ontstaan ​​voornamelijk uit de vorming van multivesiculaire lysosomale deeltjes in de cellen. Na de fusie van het extracellulaire membraan en het buitenmembraan van multivesiculaire cellen, worden ze vrijgegeven in de extracellulaire matrix. Vanwege hun lage immunogeniteit, niet-toxische bijwerkingen, sterke targeting-eigenschappen en het vermogen om de bloed-hersenbarrière te passeren, worden ze beschouwd als potentiële medicijndragers. In 2013 werd de Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde toegekend aan drie wetenschappers die betrokken waren bij het onderzoek naar extracellulaire blaasjes. Sindsdien is er een golf van onderzoek, toepassing en commercialisering van extracellulaire blaasjes op gang gekomen, zowel in de academische wereld als in het bedrijfsleven.

WeChat-screenshot _20240320104934.png

Extracellulaire blaasjes van plantencellen zijn rijk aan unieke actieve ingrediënten, hebben een klein volume en kunnen weefsels binnendringen. De meeste kunnen worden ingenomen en direct in de darmen worden opgenomen. Zo zijn ginsengblaasjes bijvoorbeeld gunstig voor de differentiatie van stamcellen tot zenuwcellen, terwijl gemberblaasjes de darmflora kunnen reguleren en colitis kunnen verlichten. Microalgen zijn de oudste eencellige planten op aarde. Er bestaan ​​bijna 300.000 soorten microalgen, die wijdverspreid voorkomen in oceanen, meren, rivieren, woestijnen, plateaus, gletsjers en andere gebieden, elk met unieke regionale kenmerken. Gedurende de 3 miljard jaar dat de aarde bestaat, hebben microalgen altijd als eencellige organismen kunnen overleven, wat nauw samenhangt met hun buitengewone groei- en zelfherstellende vermogen.

Extracellulaire blaasjes van microalgen zijn een nieuw biomedisch actief materiaal met een hoge veiligheid en stabiliteit. Microalgen hebben als voordelen een eenvoudig en beheersbaar kweekproces, lage kosten, snelle groei, een hoge opbrengst aan blaasjes en gemakkelijke mogelijkheden voor de productie van extracellulaire blaasjes. Uit eerder onderzoek is gebleken dat extracellulaire blaasjes van microalgen gemakkelijk door cellen worden opgenomen. In diermodellen is aangetoond dat ze rechtstreeks via de darmen worden geabsorbeerd en zich ophopen in specifieke weefsels. Eenmaal in het cytoplasma kunnen ze daar meerdere dagen aanwezig blijven, wat gunstig is voor de langdurige, gecontroleerde afgifte van geneesmiddelen.

Bovendien hebben extracellulaire blaasjes van microalgen het potentieel om meerdere geneesmiddelen te laden, de moleculaire stabiliteit te verbeteren, een langdurige afgifte te bewerkstelligen, orale inname mogelijk te maken en bestaande belemmeringen voor geneesmiddelentoediening te overwinnen. Daarom is de ontwikkeling van extracellulaire blaasjes van microalgen zeer haalbaar voor klinische toepassing en industrialisatie.